bilatzailea
igandea, 2020eko irailaren 27a

MARRAZKIAK

Urtebete itsasargian. 17. atala

Urtebete itsasargian. 17. atala

Janire Berastegi
Lehen Hezkuntza

 

Irratiak zabaldu zuen  gorriek erre zutela Gernika. Ezin zuten sinistu etsaiak laster izango zirela Garraitzetan.

Herriko gizon gehienek ihes egin zuten fusilamenduen beldur, besteak dardarka geratu ziren. Itxaronaldian inork gutxik egin zuen lo beren etxean.

Gehienek ahoa itxita edukitzen ohitu ziren, edonor mehatxatzen baitzuten.

Hondartzara joan zen Txipristinekin, itsasoak ekarritako gauzak biltzera.

Maiatzaren hasieratan argiak itzalita egon ziren Garraitzetan.

Katalin hil eta gero osabak hondoa jo zuen, ez zen ohetik altxatzen.

Sarjentu bat, lau soldadu eta bi guardia zibil etorri eta osabari esaten diote itsasargia zaintzen egon behar zuela, beste zaintzaile bat etorri arte eta beraiek jarritako arauak bete behar dituela.

Gutun bat iritsi zen eta guardia zibilek esan zuten oso ondo idazten zuela erdaraz euskalduna izanda. Aitaren bezero batek Garraitzetara eraman zuen ama, mesede bezala .

Jon bere amarekin elkartzerakoan zer gertatu zen kontatu zion.

Itsasargira joan eta txapel okerrak zeuden atearen ondoan eguzkitan.

Zergatik aukeratu dut atal hau:

Nik pentsatzen dut atal honetan guardia zibilek zer egiten duten, beraiek zeukatelako mandoa eta ez bazen bere agindua betetzen ze ondorioak gertatzen ziren gutxienez gerra denboran interesgarria eta kartan jartzen zuena gustatu zait.

Olinka Lopez